Niestabilnością jest niemożność utrzymania głowy kości ramiennej w właściwym położeniu w stawie. Podłożem niestabilności może być uraz, wiotkość stawowa lub zaburzenie równowagi nerwowo-mięśniowej w obrębie stawu. Większość niestabilności jest pourazowa i jest określana jako nawykowe zwichnięcie barku. Leczenie uzależnione jest od przyczyny niestabilności.

Wybór leczenia ustala się na podstawie badania pacjenta i badań obrazowych (rtg, MR, KT). W większości przypadków wskazane jest leczenie operacyjne. Dotyczy to zwłaszcza niestabilności pourazowych. Istotą leczenia jest naprawienie uszkodzonych wiązadeł i obrąbka. Preferowaną przez nas metodą postępowania jest artroskopia - leczenie małoinwazyjne. Dzięki specjalnej technice i implantom możliwe jest leczenie bez konieczności "otwarcia stawu". Uszkodzone struktury stabilizujemy wszczepami tytanowymi lub wchłanianymi. Wszczepy wprowadzane są do kości, a zamocowane w nich szwy służą do przyszycia uszkodzonych elementów stawu, odtwarzając ich anatomiczne położenie.

Leczenie operacyjne dostosowane jest do typu, wielkości uszkodzenia i zaawansowania wtórnych zmian pourazowych. W pewnych jednak przypadkach leczenie operacyjne, tradycyjne, metodą otwartą, przynosi najlepsze rezultaty. Zabiegi operacyjne przyprowadzane metodą otwartą często obejmują w swoim programie uzupełnienie ubytków kostnych powstałych w trakcie przedłużającego się okresu niestabilności. Wykonywane są też w przypadkach kiedy konieczna jest dodatkowa kostna stabilizacja stawu, lub rozległa plastyka torebki stawowej.

Niestabilność której przyczyną nie jest uraz najczęściej leczona jest nieoperacyjnie. Intensywne ćwiczenia odtwarzające prawidłowe wzorce ruchowe, wzmacniające mięśnie obręczy barkowej i centrujące głowę kości ramiennej są podstawą leczenia. W rzadkich wypadkach uzupełniane jest ono poprzez leczenie operacyjne.

Po operacji stosujemy częściowe unieruchomienie w miękkiej i wygodnej ortezie. Rehabilitacja rozpoczynana jest natychmiast po zabiegu operacyjnym. Początkowo obejmuje ograniczony zakres ćwiczeń. Po 3-4 tygodniach rozpoczynamy usprawnianie pod profesjonalnym okiem fizjoterapeuty. Prowadzony jest program mający na celu przywrócenie zakresu ruchu, siły mięśniowej i koordynacji.

Zdjęcie z zabiegu operacyjnego obrazujące moment wprowadzania kotwicy.

Końcowy etap operacji wiązanie szwów stabilizujących.