Jakie są zastosowania ultrasonografii narządu ruchu?

Jakie są zastosowania ultrasonografii narządu ruchu?

Badanie USG jest pomocne w diagnostyce urazów ścięgien takich jak ścięgna tzw. piersciena rotatorow barku czy też ścięgno Achillesa. Ultrasonografia pozwala na ocenę stopnia uszkodzenia mięśni, rozległości i konsystencji krwiaka powstałego na skutek urazu. Miękkotkankowe elementy stawu, jak więzadła, łąkotki w stawie kolanowym czy kaletki. Kaletka jest strukturą anatomiczną zawierającą przestrzeń potencjalną. Wyobrazić sobie ją można jako pusty, zamknięty worek zawierający śladową ilość lepkiego płynu. Kaletki położone są między strukturami narażonymi na tarcie względem siebie, pozwalając na ich "bezkonfliktowe" działanie., mogą być również uwidocznione i zdiagnozowane pod kątem stopnia uszkodzenia. Ultrasonografia nie jest użyteczna w diagnostyce przyczyn dolegliwości bólowych kręgosłupa.

Najczęściej wykonywanymi badaniami sonograficznymi w obrębie narządu ruchu są:

  • USG stawu kolanowego;
  • USG barku;
  • USG stawu skokowego;
  • USG mięśni;
USG stawu kolanowego

Badanie ultrasonograficzne umożliwia ocenę niemal wszystkich części miękkich stawu kolanowego: łąkotek, więzadeł pobocznych i krzyżowych, więzadła rzepki oraz otaczających staw licznych ścięgien. W USG widoczne są również: płyn w obrębie stawu, powiększone kaletki i torbiele (np. torbiel Bakera). Rzepka, struktura kostna od przodu "osłaniająca" staw kolanowy, jest przyczyną braku technicznej możliwości oceny najistotniejszych części chrząstki stawowej.

USG barku

Domeną badania ultrasonograficznego barku jest ocena ścięgien pierscienia rotatorow oraz ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Możliwe jest dokładna lokalizacja miejsca uszkodzenia i określenie stopnia uszkodzenia (uszkodzenia częściowe, całkowite) Udowodniono również istotną rolę badania USG w diagnostyce chorób tylnej części obrąbka oraz stawu barkowo-obojczykowego. Przednia i górna część obrąbka stawowego jest niedostępna dla oceny ultrasonograficznej. Badanie USG jest pomocne również w określeniu masy mięśniowej brzuśców mięśni nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego czy naramiennego, co jest pomocne w planowaniu operacji naprawczej ścięgien pierćcieni rotatorów.

USG stawu skokowego

Badanie USG stawu skokowego koncentruje się na ocenie aparatu więzadłowego stawu skokowo-goleniowego (dawna nazwa - staw skokowy górny), ocenie konfliktów tkankowych w obrębie torebki stawowej tego stawu (impingement syndroms) oraz chorób ścięgien w otoczeniu stawu (m.in. ścięgna Achillesa). Bardzo istotnym elementem badania struktur stawu skokowego jest ocena funkcjonalna niestabilności więzadłowej, konfliktów tkankowych, czy niestabilności ścięgien. Żadna inna metoda radiologiczna nie daje możliwości oceny dynamicznej struktur, co stawia badanie USG przed innymi rodzajami badań w diagnostyce zmian pourazowych stawu skokowego.

USG mięśni

Ultrasonografia jest aktualnie metodą z wyboru w diagnostyce zmian pourazowych mięśni. W badaniu USG możliwa jest dokładna ocena lokalizacji, stopnia i rozległości uszkodzenia poszczególnych części mięśnia, ocena lokalizacji i konsystencji pourazowego krwiaka. Określić można również przebieg procesu gojenia i ewentualne jego powikłania.