Zamrożony bark

Zamrożony bark – zespół zamrożonego barku (ZZB) może być częstą przyczyną przewlekłego bólu barku. Dotyczy około 5% populacji, w tym głównie kobiet. Jest chorobą uleczalną, ale rekonwalescencja zajmuje długi czas, a sama choroba znacznie utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Bark zamrożony

Co to jest zamrożony bark?

Zamrożony bark to schorzenie, które charakteryzuje się dużym ograniczeniem ruchomości w stawie barkowym, a także towarzyszącym mu, narastającym bólem. O pierwotnym zespole zamrożonego barku mówimy, gdy nie ma wyraźnych czynników sprawczych, jak: nagły uraz, czy przebyty zabieg operacyjny, które mogłyby wpłynąć na powstanie dysfunkcji. Badania obrazowe i histopatologiczne wskazują, że zamrożony bark to stan zapalny maziówki oraz zwłóknienie torebki stawowej. Pojawia się kolagenowa tkanka, przypominająca bliznę. Unaczynienie i unerwienie tej nowej tkanki wyjaśnia dlaczego zamrożony bark jest tak bolesny i powoduje sztywność.

Dla zespołu zamrożonego barku charakterystyczny jest ekstremalny ból bez wymiernego uszkodzenia tkanki.

Trzy fazy przebiegu zamrożonego barku

Problem zamrożonego barku zazwyczaj dotyka kobiet w wieku od 40 do 60 lat i może być związany z zaburzeniami immunologicznymi, biochemicznymi i hormonalnymi. Dotychczasowe badania wskazują na wysoką korelację zamrożonego barku z: cukrzycą, zaburzeniami pracy tarczycy, zwiększonym stężeniem tłuszczów we krwi, czy też stresem.

1. Faza zamrażania – trwająca od 1 do 8 tygodni.
Początkowo pojawia się ból w czasie czynności dnia codziennego, który często pacjent interpretuje jako drobne przeciążenie. Następnie pojawia się ograniczenie ruchu. Chociaż w niektórych przypadkach kolejność wystąpienia bólu i sztywności może być odwrotna. Ból uniemożliwia pacjentowi spanie na zajętym barku. Najnowsze doniesienia mówią o rotacji zewnętrznej jako pierwszym ograniczonym zakresie.

2. Faza zamrożenia – trwająca od 9 do 16 miesięcy.
Następuje obniżenie bólu spoczynkowego, czasem pojawia się ból nocny. Jednak sztywność postępuje i pacjent skarży się na upośledzenie prostych czynności dnia codziennego, takich jak zapięcie biustonosza, czy sięgnięcie do pasów w samochodzie.

3. Faza odmrażania – trwająca od 12 do 40 tygodni.
Ruchomość stawu stopniowo wraca samoczynnie. Często jednak spotykane jest niepełne wyzdrowienie, dolegliwość wraca w barku przeciwnym.

Zamrożony bark - objawy, leczenie, rehabilitacja

Leczenie zamrożonego barku

W przypadku zamrożonego barku ważne jest, aby nie lekceważyć pierwszych objawów. Szybka interwencja fizjoterapeutyczna może wpłynąć na łatwiejszy powrót do zdrowia. Leczenie zamrożonego barku polega na działaniu fizjoterapeutycznym poprzez pracę na punktach spustowych, pracę w bruzdach mięśniowych, pracę na powięzi (np. FDM), masaż głęboki, terapię manualną, ćwiczenia przeciwbólowe i zmniejszające sztywność barku (w tym oddechowe). Duży wpływ w redukcji dolegliwości bólowych i powrocie do pełnej sprawności ma systematyczność i zaangażowanie pacjenta w rehabilitację, oparte na jego właściwej edukacji. W skrajnych przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wykonuje się zabieg chirurgiczny, polegający na przecięciu torebki stawowej i uwolnieniu stawu. Po zabiegu konieczne jest natychmiastowe uruchamianie i intensywna rehabilitacja.

Nie lekceważ pierwszych objawów! Szybka interwencja fizjoterapeutyczna i rehabilitacja zamrożonego barku może przyspieszyć powrót do zdrowia. Znajdź fizjoterapeutę z Rehasport w popularnych lokalizacjach:

Program rehabilitacji po operacyjnym leczeniu barku „zamrożonego”

Bazując na naszym wieloletnim doświadczeniu oraz współpracy z najlepszymi polskimi sportowcami opracowaliśmy zaawansowane programy rehabilitacji, które pozwolą  Tobie bezpiecznie i szybko wrócić do maksymalnej sprawności po przebytym zabiegu operacyjnym.

Pamiętaj, że operacja to dopiero połowa sukcesu, a o ostatecznym powodzeniu zadecyduje proces rehabilitacji i Twoje zaangażowanie. Twoja rehabilitacja po operacyjnym leczeniu barku „zamrożonego” potrwa około 24 tygodnie. Pamiętaj jednak, że ten okres może ulec zmianie i jest na bieżąco dostosowywany do Twoich postępów przez lekarza i fizjoterapeutę.

Na pierwszej rehabilitacji po operacji, tzw. rehabilitacji „zerowej” pojawisz się w RSC około 7 dni po zabiegu, zaraz po wizycie kontrolnej u lekarza. Do tego czasu będziesz korzystał z ortezy i wykonywał ćwiczenia zawarte w instruktażu pooperacyjnym. Regularne spotkania z fizjoterapeutą rozpoczniesz po dwóch tygodniach od zabiegu. Po trzech tygodniach od operacji rehabilitacja będzie mogła odbywać się również w wodzie. Po sześciu tygodniach będziesz zdolny do wykonywania większości podstawowych czynności dnia codziennego, w tym także do prowadzenia pojazdu.

W pierwszych tygodniach intensywnej rehabilitacji będziemy się skupiać na ochronie operowanego barku, redukcji bólu i  obrzęku, stopniowym przywracaniu pełnego zakresu ruchu, a także odbudowie siły i wytrzymałości mięśniowej. Po pierwszej Biomechanicznej Ocenie Funkcjonalnej rehabilitacja ukierunkowana będzie na eliminację ewentualnych deficytów i asymetrii oraz stopniowe wdrażanie ćwiczeń dynamicznych, a od około 20. tygodnia od zabiegu rozpoczniesz także zajęcia z trenerem przygotowania motorycznego.

W trakcie procesu rehabilitacji dwukrotnie zostaniesz poddany Biomechanicznej Ocenie Funkcjonalnej, po czternastym i po dwudziestym czwartym tygodniu od zabiegu. Uzyskanie dobrych wyników pozwoli Tobie na bezpieczny powrót do uprawiania sportu z pełnym obciążeniem, tym samym Twój program zasadniczej rehabilitacji dobiegnie końca. Rok i dwa lata po zabiegu powinieneś jednak ponownie kontrolnie przejść proces Biomechanicznej Oceny Funkcjonalnej, który pozwoli potwierdzić, że proces leczenia i rehabilitacji zakończył się pełnym sukcesem.

Autorka:

  • mgr Michalina Kaczmarek, fizjoterapeutka Rehasport
Data dodania 29.03.2020
Data ostatniej aktualizacji 30.06.2020