616281181
Najważniejsze informacje
- Więzadło krzyżowe tylne PCL stabilizuje kolano, łącząc kość udową z piszczelową.
- Objawy uszkodzenia PCL: ból, umiarkowany obrzęk, sztywność i niestabilność stawu.
- Diagnostyka PCL: wywiad, badanie kliniczne, testy fizykalne oraz RTG, USG i rezonans.
- Leczenie PCL: rehabilitacja i orteza; rekonstrukcja artroskopowa przy niestabilności lub innych uszkodzeniach.
Więzadło krzyżowe tylne PCL wraz z więzadłem krzyżowym przednim pomaga utrzymać stabilność w kolanie łącząc kość udową z piszczelową. Urazy tej struktury nie należą do częstych. Gdy nie są leczone, jednak powodują dolegliwości bólowe oraz spory dyskomfort.
Jakie są przyczyny urazu więzadła krzyżowego tylnego (PCL)?
Urazowi więzadła krzyżowego tylnego towarzyszy działanie dużej siły na kość piszczelową od przodu. Największe ryzyko wystąpienia urazu ma miejsce w momencie ataku na nogi, od przodu, poniżej kolana.
Jakie są objawy uszkodzenia więzadła krzyżowego tylnego PCL?
- Ból,
- Umiarkowany obrzęk,
- Sztywność,
- Niestabilność.
Podejrzewasz u siebie uszkodzenia PCL? Znajdź ortopedę z Rehasport w popularnych lokalizacjach: |
Co powinienem zrobić w przypadku podejrzenia wystąpienia urazu więzadła krzyżowego tylnego PCL?
- Nie obciążać kontuzjowanej nogi
- Odpoczywać i ograniczać ilość ruchu
- Schładzać staw
- Zastosować bandaże uciskowe (elastyczne)
- Starać się trzymać kończynę powyżej linii serca
- Skontaktować się z lekarzem
Jak diagnozuje się urazy więzadła krzyżowego tylnego PCL?
Uraz więzadła krzyżowego tylnego diagnozuje się po przez wywiad z Pacjentem, ocenę stanu klinicznego kolana oraz serię testów fizykalnych. Pomocne są także badania obrazowe. RTG, USG oraz rezonans magnetyczny.
Jak leczy się urazy więzadła krzyżowego tylnego?
Urazy PCL są rzadkie. Sposób leczenia zależy od skali uszkodzenia jaki zostanie stwierdzony przez ortopedę. Mniej poważne urazy są leczone zachowawczo przy pomocy rehabilitacji, wyjaśnia ortopeda Rehasport Szymon Rubczak. Lekarz zaleca chodzenie w specjalnej ortezie stabilizującej staw kolanowy. Fizjoterapia jest najczęstszą metodą leczenia urazów PCL. Właściwe ćwiczenia pozwolą wzmocnić nogę oraz poprawić stabilizację całego ciała.
Rehabilitację stosuje się przy leczeniu urazów PCL. Znajdź fizjoterapeutę z Rehasport w popularnych lokalizacjach: |
Rekonstrukcja więzadła krzyżowego tylnego PCL jest polecana osobom aktywnym fizycznie, sportowcom, u których uszkodzenie więzadła skutkuje niestabilnością stawu. Jej wykonanie jest zasadne także w przypadku stwierdzenia uszkodzeń innych struktur w kolanie. Operacja odbywa się metodą artroskopową i wymaga większego doświadczenia ze strony lekarza wykonującego zabieg.
Ile trwa leczenie PCL?
Uszkodzenia więzadła krzyżowego tylnego (PCL) klasyfikuje się w 4 stopniach
- I – niewielkie naderwanie,
- II – częściowe rozerwanie z niewielką niestabilnością,
- III – całkowite zerwanie z wyraźną niestabilnością,
- IV – zerwanie PCL z uszkodzeniem innych więzadeł kolana.
Nasilenie objawów ocenia się m.in. w teście „posterior drawer”, gdzie fizjologiczny „step-off” wynosi ok. 1 cm, a w uszkodzeniach stopniowo się zmniejsza lub zanika. Leczenie zachowawcze w stopniu I–II trwa zwykle ok. 6–8 tygodni rehabilitacji, natomiast po operacyjnej rekonstrukcji PCL rehabilitacja trwa średnio 4–6 miesięcy, przy czym podstawowa sprawność funkcjonalna wraca po 2–3 miesiącach, a powrót do sportu następuje najczęściej po 6–8 miesiącach od zabiegu.
ACL czy PCL częściej doznaje urazu?
- PCL jako % ACL (izolowane, całkowite): 2,6–2,9% (stosunek ok. 1:34–1:38)
- Udział w puli (ACL+PCL) izolowanych całkowitych zerwań: ACL 97,1–97,4%, PCL 2,6–2,9%
Należy pamiętać, iż materiał ten ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady medycznej ani podstawy do samodzielnej diagnozy lub leczenia. W przypadku dolegliwości lub wątpliwości skonsultuj się z lekarzem (np. ortopedą) lub fizjoterapeutą.
Powiązane artykuły:
- Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego ACL
- Rekonstrukcja ACL – jak przebiega operacja
- Poznaj inne możliwe przyczyny powodujące ból kolana w pozostałych obszarach tego stawu.
Bibliografia:
