616281181
Najważniejsze informacje
- Dyscektomia usuwa przemieszczoną część krążka międzykręgowego (przepuklinę) i znosi ucisk nerwów.
- Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym.
- Cięcie wykonuje się w linii pośrodkowej grzbietu nad zwyrodniałym segmentem i ma ok. 3 cm.
- Zabieg wykonuje się z użyciem aparatu rentgenowskiego do identyfikacji poziomu uszkodzenia.
Na czym polega dyscektomia?
Zabieg ten wykonywany jest w celu usunięcia przemieszczonej części krążka międzykręgowego (tzw. przepukliny), a co za tym idzie zniesienia ucisku na struktury nerwowe powodującego dolegliwości bólowe. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, wyjaśnia ortopeda Rehasport Wojciech Jurasz.
Cięcie wykonane zostanie w linii pośrodkowej grzbietu nad zwyrodniałym segmentem, tylko na takiej długości, aby sprawnie wykonać procedurę (ok. 3 cm). W czasie wykonywania dostępu chirurgicznego konieczne jest odsunięcie mięśni od elementów tylnych kręgów oraz wycięcie części więzadła między kręgami, co pozwala uwidocznić przepuklinę i uciśnięty przez nią nerw oraz bezpieczne jej usunięcie. Zabieg jest wykonywany z użyciem aparatu rentgenowskiego, co umożliwia jednoznaczną identyfikację poziomu uszkodzenia oraz zaplanowanie precyzyjnego, jak najmniejszego cięcia. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest wykonanie takiej operacji z użyciem endoskopu.
- „Najczęściej operowani z powodu chorób dysku lędźwiowego są pacjenci w wieku 45–64 lata (najliczniejsza grupa w dużych analizach hospitalizacji).”
- „W danych populacyjnych dyscektomia lędźwiowa pojawia się z częstością rzędu ~40–60 zabiegów na 100 tys. osób rocznie (ok. 0,04–0,06% populacji/rok).”
- „Zabieg dotyczy częściej mężczyzn — w analizach kohortowych ryzyko dyscektomii bywa około 2× wyższe u mężczyzn niż u kobiet.”
- „Chociaż rwa kulszowa z przepukliny dysku jest relatywnie częsta, większość chorych poprawia się zachowawczo: 85–90% przypadków ustępuje w ciągu 6–12 tygodni.”
Należy pamiętać, iż materiał ten ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady medycznej ani podstawy do samodzielnej diagnozy lub leczenia. W przypadku dolegliwości lub wątpliwości skonsultuj się z lekarzem (np. ortopedą) lub fizjoterapeutą.
