Najważniejsze informacje
- Stabilizacja kręgosłupa lędźwiowego stabilizuje chory odcinek i znosi ucisk na struktury nerwowe.
- Zabieg obejmuje wprowadzenie śrub i prętów oraz implantu między trzony kręgów.
- Usuwa się patologicznie zmienioną kość i tkanki miękkie uciskające struktury nerwowe.
- Stabilizacja przezskórna używa małych nacięć i nie daje zrostu kostnego.
Co to jest stabilizacja kręgosłupa lędźwiowego?
Stabilizacja kręgosłupa lędźwiowego to operacja wykonywana w celu ustabilizowania chorobowo zmienionego odcinka i zniesienia ucisku na struktury nerwowe powodującego ból. Zabieg polega na wprowadzeniu implantów łączących od tyłu objęte chorobą kręgi oraz na usunięciu patologicznie zmienionej kości i tkanek miękkich wywołujących ucisk. W razie potrzeby stosuje się także implant pomiędzy trzony kręgów dla uzyskania odpowiedniej stabilności.
Zabieg ten wykonywany jest w celu stabilizacji objętej procesem chorobowym części kręgosłupa oraz zniesienia ucisku na struktury nerwowe powodującego dolegliwości bólowe. Osiąga się to poprzez wprowadzanie odpowiednich implantów, dzięki którym łączy się od tyłu objęte chorobą kręgi. Usuwa się również te fragmenty patologicznie zmienionej kości oraz tkanek miękkich, które powodują ucisk na struktury nerwowe. Dla zapewnienia odpowiedniej stabilność możliwe jest wprowadzenie implantu pomiędzy trzony kręgów.
Na czym polega stabilizacja kręgosłupa lędźwiowego?
Cięcie wykonywane jest pośrodku grzbietu, tylko na takiej długości, aby sprawnie wprowadzić implanty oraz dokonać odbarczenia struktur nerwowych, wyjaśnia ortopeda Rehasport Łukasz Bartochowski. Operacja polega na precyzyjnym wprowadzeniu śrub poprzez nasady kręgu do trzonów, które wymagają stabilizacji oraz na wprowadzeniu pomiędzy trzony implantu, który zapewni zachowanie odpowiedniej odległości między trzonami. Wprowadzanie śrub odbywa się pod kontrolą wzroku, dotyku, aparatu RTG, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia struktur nerwowych i naczyniowych. Śruby łączone są prętami dla zapewnienia prawidłowej stabilizacji. Wprowadzone implanty stają się rusztowaniem, dzięki któremu uzyskany zostanie zrost kostny pomiędzy kręgami, gwarantujący stabilność miejsca operowanego.
Specjalną wersją stabilizacji, jest operacja „przezskórna”. Podczas tego typu operacji każdy implant wprowadzany jest przez osobne niewielkie nacięcie. Zmniejsza to w znacznym stopniu obciążenie organizmu (na przykład mniejsze krwawienie), nie uzyskuje się jednak zrostu kostnego. W związku z tym ten typ operacji zarezerwowany jest do sytuacji, gdzie zależy nam na uzyskaniu czasowej stabilizacji, na przykład po złamaniu kręgu, gdzie nie doszło do ucisku na struktury nerwowe.
Dane statystyczne:
- „Ból krzyża dotyczył 619 mln osób globalnie w 2020 r. i wzrośnie do 843 mln do 2050 r.”
- „Częstość bólu krzyża rośnie z wiekiem i szczytuje około 85 r.ż.”
- „Zwężenie kanału lędźwiowego dotyczy ok. 103 mln osób na świecie oraz ok. 11% starszych dorosłych w USA.”
- „W USA planowe zespolenia lędźwiowe wzrosły do 79,8/100 000 dorosłych (2015), a w grupie ≥65 lat do 170,3/100 000.”
Należy pamiętać, iż materiał ten ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady medycznej ani podstawy do samodzielnej diagnozy lub leczenia. W przypadku dolegliwości lub wątpliwości skonsultuj się z lekarzem (np. ortopedą) lub fizjoterapeutą.
Bibliografia:
- Sadh P i wsp. Open Versus Percutaneous Posterior Fixation Following Anterior or Lateral Lumbar Interbody Fusion: A Systematic Review and Meta-Analysis. Spine. 19 stycznia 2026.
- Lv P i wsp. Advancements in unilateral biportal endoscopic lumbar interbody fusion: a narrative review. European Journal of Medical Research. 9 stycznia 2026.
Powiązane artykuły:
Poznaj inne możliwe przyczyny powodujące dolegliwości kręgosłupa.


