Choroba Dupuytrena - leczenie

Autor: RAFAŁ CZEPUŁKOWSKI
Konsultacja merytoryczna: MARTA ŚLĘZAK
Data dodania 29.03.2020
Data ostatniej aktualizacji 19.03.2026

Spis treści:

Przykurcz Dupuytrena to choroba ręki powodująca trwałe zgięcie palców ku dłoni w wyniku zmian w rozcięgnie dłoniowym. Schorzenie dotyka mężczyzn po 40. roku życia, występując dwukrotnie częściej niż u kobiet. Choroba ma podłoże genetyczne i pojawia się u mieszkańców północnej Europy. Główne objawy to guzki i pasmowata tkanka ograniczająca wyprost palców, szczególnie serdecznego i małego. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje rodzinne, palenie tytoniu, cukrzycę oraz pracę z narzędziami mechanicznymi. Bez leczenia palce pozostają trwale zgięte, utrudniając codzienne funkcjonowanie. Poznaj szczegóły objawów, diagnostyki i nowoczesnych metod leczenia tej postępującej choroby.

Spis treści:

Najważniejsze informacje

  • Przykurcz Dupuytrena dotyczy rozcięgna dłoniowego i prowadzi do zginania palców ku dłoni.
  • Choroba występuje 2× częściej u mężczyzn niż u kobiet i pojawia się po 40. roku życia.
  • Objawy obejmują guzki i pasmowatą tkankę ograniczającą wyprost stawów śródręczno-paliczkowych.
  • Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym chirurga ręki; USG służy potwierdzeniu rozpoznania.

Co to jest przykurcz Dupuytrena?

Przykurcz Dupuytrena jest schorzeniem ręki dotyczącym rozcięgna dłoniowego. Choroba jest charakterystyczna dla mieszkańców północnej Europy. Występuje dwukrotnie częściej u mężczyzn niż u kobiet, zazwyczaj po 40. roku życia. U mężczyzn przykurcz jest bardziej zaawansowany. Przeważnie obejmuje palce serdeczny i mały. Dotyczy obu rąk. Bez odpowiedniego leczenia, palce pozostają w zgięciu już na stałe, co utrudnia wykonywanie codziennych czynności, wyjaśnia dr Marta Ślęzak - ortopeda Rehasport (specjalizuje się w ortopedii i traumatologii narządu ruchu z ukierunkowaniem na leczenie schorzeń ortopedycznych oraz urazów kończyny górnej. Prowadzi działalność dydaktyczną dla studentów medycyny Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu).


Jakie są przyczyny Choroby Dupuytrena?

Choroba Dupuytrena jest schorzeniem dotykającym głównie dłonie i palce. Przyczyną przykurczu jest przerost fibroblastów rozcięgna dłoniowego i odkładanie się w nim kolagenu. Przykurcz Dupuytrena jest dziedziczony autosomalnie dominująco, z różną penetracją genów. Osoby z rodzinami, u których występowała ta choroba, mają większe ryzyko jej rozwoju. Ma też charakter urazu zawodowego, a więc narażenia na przeciążenia i mikrourazy w czasie pracy powodują drobne wylewy krwawe do rozcięgna i są początkiem procesu włóknienia.

Dane statystyczne

Jakie są czynniki ryzyka Choroby Dupuytrena?

  • mężczyźni są bardziej narażeni na chorobę Dupuytrena niż kobiety,
  • osoby z rodzinami, u których występowała ta choroba, mają większe ryzyko jej rozwoju,
  • przynależność etniczna do mieszkańców północnej Europy, szczególnie Skandynawii,
  • ryzyko choroby Dupuytrena rośnie wraz z wiekiem, szczególnie po 40. roku życia,
  • palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu przyczyniają się do rozwoju choroby,
  • choroby przewlekłe jak: cukrzyca, epilepsja i choroby wątroby zwiększają ryzyko rozwoju przykurczu Dupuytrena,
  • praca zawodowa, szczególnie z wykorzystaniem narzędzi mechanicznych (długotrwałe wibracje) prowadzi do urazów dłoni zwiększających ryzyko wystąpienia choroby Dupuytrena.

Choroba Dupuytrena

Jakie są objawy choroby Dupuytrena?

  • Choroba objawia się w różny sposób; początkowo są to tylko zgrubienia w formie guzków na dłoni i palcach. Są one zwykle niewielkie i wyczuwalne jako lekko zgrubiała tkanka. Skóra nad zgrubieniami może wyglądać na ściągniętą lub zmarszczoną.
  • Z czasem rozwój choroby prowadzi do powstania pasmowatej tkanki Dupuytrena, która obejmując, palec ogranicza wyprost stawów śródręczno-paliczkowego i międzypaliczkowego, powodując przykurcz. W miarę postępu choroby palce (mały palec i palec serdeczny) stają się mniej ruchome.
  • Charakterystycznym objawem choroby Dupuytrena jest stopniowe zginanie palców ku dłoni. W zaawansowanych przypadkach palce są na tyle zgięte, że ich wyprostowanie staje się niemożliwe. Zmiany występują w jednej lub obu dłoniach, ale zwykle nie rozwijają się symetrycznie.
  • W zaawansowanych stadiach choroba istotnie ogranicza funkcję ręki i sprawia trudności na przykład z pisaniem, trzymaniem przedmiotów, zakładaniem rękawiczek, włożeniem ręki do kieszeni lub przywitaniem się.
  • Chociaż choroba Dupuytrena nie jest bolesna, pacjenci odczuwają dyskomfort lub ból, w początkowych etapach choroby.

Jakie zrobić badania lekarskie na przykurcz Dupuytrena?

Diagnostyka przykurczu Dupuytrena opiera się przede wszystkim na badaniu klinicznym, które przeprowadza chirurg ręki. Bardzo ważny jest tutaj wywiad lekarski. Ponieważ choroba Dupuytrena występuje rodzinnie, lekarz zapyta, czy wśród krewnych ktoś chorował na tę chorobę. Następnie lekarz zbada dłoń i palce, oceniając lokalizację guzków, zmierzy zakres ruchomości i czucie w palcach. W diagnostyce pomocne jest również badanie USG, które pozwala na potwierdzenie rozpoznania.

Jak leczy się chorobę Dupuytrena?

Drobne zmiany bez ograniczenia ruchu palców nie wymagają leczenia operacyjnego. Wskazane są wtedy okresowe kontrole u lekarza ortopedy – chirurga ręki. Na wcześniejszym etapie choroby lekarz decyduje się na wstrzykiwanie leków sterydowych. Iniekcje z kortykosteroidów są stosowane w celu zmniejszenia stanu zapalnego i spowolnienia postępu choroby, zwłaszcza w przypadku bolesnych guzków. 

Czy przykurcz Dupuytrena leczy się operacyjne?

Choroba Dupuytrena często rozwija się przez kilkanaście lat - charakteryzuje się wolną progresją zmian. Zanim Pacjent trafi do specjalisty - chirurga ręki, wówczas potrzebne jest już tylko leczenie operacyjne. Większość chorych decyduje się na leczenie operacyjne z powodu dyskomfortu, bólu lub przykurczu palców, który utrudni wykonywanie codziennych czynności. Istnieje wiele metod operacyjnych dostosowanych do postaci i stopnia zaawansowania choroby.
Małoinwazyjny zabieg operacyjny polega na podskórnym przecięciu pojedynczego pasma przykurczającego w celu uwolnienia przykurczu. Otwarta operacja jest wskazana przy bardziej rozległej chorobie. Polega na całkowitym wycięciu zmienionego rozcięgna dłoniowego oraz guzków z jednoczesną korekcją przykurczu palców. Ze względu na rozległość cięć operacyjnych i założonych drenaży rany, czasem bywa wymagana jednodniowa hospitalizacja. Kinezyterapia pooperacyjna obejmuje ćwiczenia usprawniające ręki.

Jaka rehabilitacja na przykurcz Dupuytrena?

Jeśli choroba Dupuytrena nie występuje u Ciebie w stopniu zaawansowanym, nie ogranicza wykonywania najprostszych czynności i tym samym nie kwalifikuje się do wykonania operacji, odwiedź Rehasport w celu konsultacji fizjoterapeutycznej, by dowiedzieć się, jak zapobiegać rozwojowi choroby.


Należy pamiętać, iż materiał ten ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady medycznej ani podstawy do samodzielnej diagnozy lub leczenia. W przypadku dolegliwości lub wątpliwości skonsultuj się z lekarzem (np. ortopedą) lub fizjoterapeutą.

Powiązane artykuły:

Poznaj inne możliwe urazy ręki i nadgarstka.

Bibliografia:

Najczęściej zadawane pytania
Do jakiego lekarza zgłosić się z podejrzeniem przykurczu Dupuytrena?
Jak wygląda wizyta i diagnostyka przykurczu Dupuytrena?
Czy do rozpoznania zawsze potrzebne jest USG?
Jakie są pierwsze objawy choroby Dupuytrena, które powinny skłonić do konsultacji?
Które palce są najczęściej objęte zmianami i czy choroba może dotyczyć obu rąk?
Jakie są metody leczenia operacyjnego przykurczu Dupuytrena opisane w tekście?
Co może utrudniać codzienne czynności przy zaawansowanej chorobie Dupuytrena?
Kto jest w grupie ryzyka i kiedy ryzyko rośnie?

Autor
RAFAŁ CZEPUŁKOWSKI
RAFAŁ CZEPUŁKOWSKI

Specjalista do spraw content marketingu, dziennikarz sportowy i medyczny. Redaktor naczelny magazynu „Poradnik Zdrowie i Sport”, członek Dziennikarskiego Klubu Promocji Zdrowia, współtwórca wielu artykułów medycznych z zakresu ortopedii i urazowości w sporcie.

Czytaj więcej
Konsultacja merytoryczna
MARTA ŚLĘZAK
MARTA ŚLĘZAK

Lekarz w klinice Rehasport, specjalizuje się w ortopedii i traumatologii narządu ruchu z ukierunkowaniem na leczenie schorzeń ortopedycznych oraz urazów kończyny górnej. Prowadzi działalność dydaktyczną dla studentów medycyny Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Czytaj więcej