Dłoń

Leczenie choroby Dupuytrena

choroba Dupuytrena

Przykurcz rozcięgna dłoniowego, zwany chorobą Dupuytrena, charakteryzuje się bliznowaceniem rozcięgna dłoniowego z następczym przykurczeniem zgięciowym palców. Etiologia choroby jest niejasna. Wymienia się wiele czynników wpływających na powstanie choroby w tym uwarunkowania genetyczne. Może występować rodzinnie, częściej pojawia się u osób chorujących na cukrzycę, padaczkę, choroby wątroby i palących papierosy. Choroba Dupuytrena występuje dziesięciokrotnie częściej u mężczyzn niż u kobiet, zazwyczaj po 40 roku życia. Może mieć też charakter urazu zawodowego, a więc narażenia na przeciążenia i mikrourazy w czasie pracy, co ma powodować drobne wylewy krwawe do rozcięgna i być początkiem procesu włóknienia.

Objawy choroby Dupuytrena

  • Choroba objawia się w różny sposób; początkowo mogą to być tylko zgrubienia na dłoni i palcach.
  • Z czasem rozwój choroby może prowadzić do przykurczania się palców.
  • W zaawansowanych stadiach może sprawiać trudności z włożeniem ręki do kieszeni lub przywitaniem się.

Leczenie choroby Dupuytrena

Drobne zmiany bez ograniczenia ruchu palców nie wymagają leczenia operacyjnego. Wskazane są wtedy okresowe kontrole u lekarza. Większość chorych decyduje się na leczenie operacyjne z powodu przykurczu palców, które utrudniają wykonywanie codziennych czynności. Istnieje wiele metod operacyjnych dostosowanych do postaci i stopnia zaawansowania choroby. Zabieg operacyjny polega na całkowitym wycięciu zmienionego rozścięgna dłoniowego oraz guzków z jednoczesną korekcją przykurczów palców. Ze względu na rozległość cięć operacyjnych i założonych drenaży rany, bywa wymagana 1-2 dniowa hospitalizacja. Kinezyterapia pooperacyjna obejmuje ćwiczenia usprawniające ręki.

Choroba Dupuytrena – rehabilitacja

Jeśli choroba Dupuytrena nie występuje u Ciebie w stopniu zaawansowanym, nie ogranicza wykonywania najprostszych czynności i tym samym nie kwalifikuje się do wykonania operacji, odwiedź Rehasport Clinic w celu konsultacji fizjoterapeutycznej, by dowiedzieć się, jak zapobiegać rozwojowi choroby.