Stopa i staw skokowy

Ścięgno Achillesa

Ścięgno Achillesa to duży zespół włókien w tylnej części kostki , który łączy mięsień łydki z piętą. Jest odpowiedzialne za ruch stopy w górę i w dół, wspinanie na palcach. Achilles może zostać zerwany całkowicie lub częściowo.

Najczęstsze przyczyny urazu ścięgna Achillesa

Główną przyczyną urazów ścięgna Achillesa jest nagły wzrost obciążeń poprzez:

  • Większa aktywność fizyczna,
  • Upadek z wysokości,
  • Złe ustawienie stopy na nierównej powierzchni, potknięcie się.

Jakie są objawy uszkodzenia ścięgna Achillesa

Zerwanie ścięgna Achilesa wiąże się z reguły z poniższymi objawami:

  • Silny ból promieniujący do pięty,
  • Siniak na pięcie,
  • Obrzęk,
  • Brak możliwości chodzenia na kontuzjowanej nodze,
  • Trudność w zgięciu palców stóp ku dołowi,
  • Charakterystyczny dźwięk ‘pop’ w trakcie zrywania się ścięgna.

Co powinienem zrobić w przypadku podejrzenia wystąpienia urazu ścięgna Achillesa

  • Nie obciążać kontuzjowanej nogi
  • Odpoczywać i ograniczać ilość ruchu
  • Schładzać staw
  • Zastosować bandaże uciskowe (elastyczne)
  • Starać się trzymać kończynę powyżej linii serca
  • Skontaktować się z lekarzem

Jak diagnozuje się urazy ścięgna Achillesa

Uraz ścięgna Achillesa diagnozuje się po przez wywiad z Pacjentem, ocenę stanu klinicznego serię testów fizykalnych. Pomocne są także badania obrazowe. Dzięki RTG możemy wykluczyć ewentualne złamania w obrębie stawu. USG oraz Rezonans Magnetyczny pozwalają zdiagnozować czy zerwanie ścięgna jest całkowite czy też częściowe.

Jak można leczyć uraz ścięgna Achillesa?

  • Operacja: Najczęstszą metoda leczenia jest operacja . Lekarz wykonuje małe nacięcie w tylnej części podudzia i zszywa zerwane ścięgno Achillesa . W zależności od skali urazu konieczne może okazać się wzmocnienie go innym ścięgnem. Po zabiegu Pacjent zwykle chodzi w gipsie lub ortezie przez 6-8 tygodni. Konieczna jest także wczesna i ciągła rehabilitacja.

  • Leczenie zachowawcze: stosowane jest usztywnienie w postaci gipsu dzięki czemu tworzone są warunki do zrostu więzadła. Unikamy w ten sposób ryzyk związanych z operacją jednak leczenie trwa o wiele dłużej, a ryzyko ponownego pęknięcia ścięgna Achillesa jest wysokie.