Dłoń

Skręcenie nadgarstka

skrecenie nadgarstkaSkręcony nadgarstek jest bardzo popularnym urazem. Narażeni na nie są przede wszystkim młodzi ludzie uprawiający sport, szczególnie ekstremalny, a także osoby starsze, którym uraz ten najczęściej zdarza się podczas potknięć lub upadków na śliskiej nawierzchni. Ból nadgarstka może być spowodowany naciągnięciem lub zerwaniem wiązadeł. Najczęściej dochodzi do uszkodzeń więzadła łódeczkowato-księżycowatego oraz księżycowato-trójgraniastego.

Więzadło łódeczkowato-księżycowate (SL)

Uszkodzenie tego wiązadła najczęściej pojawia się w wyniku urazu po upadku na dłoń z wyprostowanym oraz odchylonym łokciowo nadgarstkiem. W następstwie pojawia się obrzęk i ból wzdłuż grzbietu nadgarstka. Tkliwość najbardziej odczuwalna jest pomiędzy kością łódeczkowatą a księżycowatą. W rozpoznaniu najważniejsze jest ocena kliniczna oraz badania dodatkowe USG i MRI . Podczas wykonywania testu Watsona dolegliwości bólowe nasilają się i słyszalne jest „trzaśnięcie”. W przypadku zerwania więzadła łódeczkowato-księżycowatego widoczne jest poszerzenie radiologicznej szczeliny pomiędzy kośćmi i odczuwalna jest niestabilność grzbietowa. Uszkodzenie to można zauważyć na zdjęciu RTG wykonanym przy zaciśniętej pięści. Rezonans magnetyczny i USG pokazuje głównie całkowite rozerwanie więzadła
Leczenie operacyjne polega na artroskopii, podczas której wykonuje się zszycie lub rekonstrukcję więzadła. W uszkodzeniach przewlekłych konieczna staje się rekonstrukcja więzadła.

Więzadło księżycowato-trójgraniaste (LT)

Uszkodzenie tego wiązadła najczęściej pojawia się w wyniku urazu po upadku na wyprostowaną dłoń z wyprostowanym i odchylonym w kierunku promieniowym nadgarstkiem. Wśród objawów występuje ból po stronie łokciowej w nadgarstku oraz osłabienie kończyny. Tkliwość najbardziej odczuwalna jest pomiędzy kością łódeczkowatą a trójgraniastą. Rozpoznanie w większości przypadków opiera się na badaniu klinicznym. Badania RTG, USG oraz MRI nie zawsze potwierdzają uszkodzenie.
Leczenie, w przypadku braku całkowitego zerwania więzadła, opiera się na próbie leczenia zachowawczego. Wykonuje się unieruchomienie nadgarstka. Pacjent wraca do aktywności fizycznej po kilku tygodniach. Zabieg chirurgiczny wykonuje się w przypadku braku efektów leczenia zachowawczego. Powrót do sportu możliwy jest po kilku miesiącach od zabiegu.

Skręcony nadgarstek – postępowanie pourazowe

Skręcenie nadgarstka wymaga szybkiego postępowania, które obejmuje:

  • schłodzenie nadgarstka,
  • unieruchomienie go bandażem,
  • użycie stabilizatora.

W przypadku niezastosowania natychmiastowego unieruchomienia nadgarstka narażasz się na pourazowy przewlekły stan zapalny.