Kręgosłup i ortopedia dziecięca

Zabiegi

Terapeutyczne ostrzyknięcie

Jest to precyzyjnie przeprowadzona iniekcja, która w swoim założenia ma przynieść pacjentowi zmniejszenie bólu poprzez zmniejszenie obrzęku oraz miejscowego stanu zapalnego. Uzyskuje się to poprzez podanie mieszaniny środka miejscowo znieczulającego oraz glikokortykosteroidu. Jest to lek o silnym działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwobrzękowym.

Pod kontrolą wielopłaszczyznowego aparatu RTG z możliwością podglądu na żywo (tzw. ramię C) lokalizuje się miejsce , które w ocenie lekarzy odpowiada za powstawanie bólu. Utrzymując stały podgląd radiologiczny wprowadza się igłę we wcześniej określone miejsce. W tym czasie pacjent powinien pozostawać nieruchomy oraz odpowiadać na zadawane o nowopowstałe dolegliwości bólowe pytania. Po podaniu leku igła jest usuwana. Miejsce wkłucia zakrywane jest sterylnym opatrunkiem. Podczas całej procedury pacjent pozostaje pod opieką anestezjologa, który dba, aby nie odczuwał bólu.

Wertebroplastyka

Zabieg wykonywany jest w celu wewnętrznego zespolenia złamania trzonu kręgu. Ma to na celu zniesienie bólu, który jest najbardziej odczuwalnym objawem złamania. Jednocześnie , dzięki wewnętrznemu „wzmocnieniu” kręgu zapobiega się jego dalszemu zapadaniu. Zabieg polega na bezpośrednim podaniu specjalnego „cementu kostnego” do trzonu złamanego kręgu. Wykonuje się go po miejscowym znieczuleniu tkanek pokrywających kręgosłup. Do trzonu kręgu wprowadza się troakar (rodzaj bardzo grubej igły). Cała procedura odbywa się pod kontrolą wielopłaszczyznowego aparatu RTG , który umożliwia precyzyjne wprowadzanie troakaru. Dla uzyskania pewności odpowiedniej lokalizacji igły w trzonie kręgu, podaje się do niej środek kontrastowy. Następnie podaje się właściwy cement kostny. Miejsce wkłucia zakrywa się sterylnym opatrunkiem. Po kilku godzinach odpoczynku pacjent może wykonywać podstawowe czynności dnia codziennego.

Dyscektomia

Zabieg ten wykonywany jest w celu usunięcia przemieszczonej części krążka międzykręgowego (tzw. przepukliny), a co za tym idzie zniesienia ucisku na struktury nerwowe powodującego dolegliwości bólowe. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.
Cięcie wykonane zostanie w linii pośrodkowej grzbietu nad zwyrodniałym segmentem, tylko na takiej długości, aby sprawnie wykonać procedurę (ok. 3 cm). Konieczne może być usunięcie części tkanki budującej kręgosłup w celu uzyskania odbarczenia nerwów. Ilość usuniętej tkanki będzie najmniejszą niezbędną do prawidłowego przeprowadzenia operacji. Po uwidocznieniu przepukliny i zabezpieczeniu struktur nerwowych , tkanka uciskająca nerwy zostaje usunięta. Całą procedura przeprowadzana jest pod kontrolą wielopłaszczyznowego aparatu RTG , który umożliwia precyzyjne wykonywanie procedury z niewielkiego dostępu. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest wykonanie takiej operacji z użyciem endoskopu.

Stabilizacja lędźwiowa

Zabieg ten wykonywany jest w celu stabilizacji objętej procesem chorobowym części kręgosłupa oraz zniesienia ucisku na struktury nerwowe powodującego dolegliwości bólowe. Osiąga się to poprzez wprowadzanie odpowiednich implantów, dzięki którym można połączyć od tyłu objęte chorobą kręgi. Usuwa się również te fragmenty patologicznie zmienionej kości, które powodują ucisk na struktury nerwowe. Dla zapewnienia odpowiedniej stabilność możliwe jest wprowadzenie implantu pomiędzy trzony kręgowe.
Cięcie wykonywane jest pośrodku grzbietu, tylko na takiej długości, aby sprawnie wprowadzić implanty oraz dokonać odbarczenia struktur nerwowych. Operacja polega na precyzyjnym wprowadzeniu śrub poprzez nasady kręgu do trzonów, które wymagają stabilizacji oraz na wprowadzeniu implantu pomiędzy trzony , który zapewni zachowanie odpowiedniej odległości między trzonami. Wprowadzanie śrub odbywa się pod kontrolą wzroku, dotyku, aparatu RTG, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia struktur nerwowych i naczyniowych. Śruby łączone są prętami dla zapewnienia prawidłowej stabilizacji. Wprowadzone implanty stają się rusztowaniem, dzięki któremu uzyskany zostanie zrost kostny pomiędzy kręgami, gwarantujący dożywotnią stabilność miejsca operowanego.

Specjalną wersją stabilizacji, jest operacja „przezskórna”. Podczas tego typu operacji każdy implant wprowadzany jest przez osobne niewielkie nacięcie. Zmniejsza to w znacznym stopniu obciążenie organizmu (na przykład mniejsze krwawienie), nie uzyskuje się jednak zrostu kostnego. W związku z tym ten typ operacji zarezerwowany jest do sytuacji , gdzie zależy nam na uzyskaniu czasowej stabilizacji, na przykład po złamaniu kręgu , gdzie nie doszło do ucisku na struktury nerwowe.